RCA | AUX
48 kHz | 1 Vrms | 33 kΩ | 16-bit |PS1812 |PS1899
20sm | 3.5mm mini jack | PS0594
Stokda yoxdur3.5 mm stereo AUX | Telefon | 20 sm |PS1812
Audio kabel seçimi çox vaxt “sadə bir tel” kimi görünür, amma yanlış seçim səsin xışıltılı gəlməsi, bir tərəfin işləməməsi, səsin zəifləməsi və ya mikrofonun tutulmaması kimi problemlər yarada bilər. Ona görə alışdan əvvəl 2–3 detalı dəqiqləşdirmək həm vaxt itkisinin, həm də əlavə xərcin qarşısını alır. Bu kateqoriyada ən vacib məsələ kabelin hansı cihazlar arasında işləyəcəyini bilməkdir: telefon–qulaqlıq, noutbuk–kolon, avtomobil–telefon, TV–səs sistemi və s. Bu cütlüklər dəyişdikcə uyğun ucluq tipi də dəyişir.
İkinci kritik detal istifadə məqsədidir: yalnız musiqi üçünmü, yoxsa zəngdə mikrofon da işləməlidir? Bir çox istifadəçi məhz burada səhv edir və eyni ucluqlu iki kabeldən birinin işlədiyini, digərinin isə mikrofonu görmədiyini görüb çaşır. Üçüncü məqam isə kabelin gündəlik istifadəyə tab gətirməsidir. Kabel tez-tez bükülür, çantada qalır, avtomobildə sıxılırsa, elastik örtük və möhkəm ucluq hissəsi daha önəmli olur.
Ən çox rast gəlinən audio kabel ucluğu 3.5 mm jack olur. Telefonlar, noutbuklar, bəzi kolonlar və avtomobillərin AUX girişləri bu formatı istifadə edir. Amma ev kinoteatrı, TV səs çıxışı və klassik səs sistemlərində RCA (qırmızı-ağ) daha çox qarşılaşılır. İstifadəçi cihazların giriş-çıxışına baxmadan kabel aldıqda uyğun gəlməmə ehtimalı yüksəlir.
Bəzi hallarda bir tərəf 3.5 mm, digər tərəf RCA olur. Bu tip keçid kabelləri TV-ni və ya səs sistemini fərqli qurğu ilə qoşmaq üçün seçilir. Burada əsas qayda sadədir: hər iki tərəfdəki portlar əvvəlcədən yoxlanılmalıdır. “Oxşayır” deyib alınan kabel çox vaxt ya boşuna qalır, ya da əlavə adapter tələb edir.
Uzun kabel rahat görünür, amma çox uzun seçildikdə səsdə xışıltı, zəifləmə və kənar səs toplama kimi hallar ortaya çıxa bilər. Xüsusilə avtomobildə və ya masa üstündə kabelin dolaşması həm istifadəni çətinləşdirir, həm də ucluq hissəsinə əlavə yük verir. Qısa kabel isə bəzi hallarda gərgin qalır, dartınma yaranır və kabelin ucu tez sıradan çıxır.
Ən doğru yanaşma kabeli “bir az artıq” ölçüdə seçməkdir: rahat çatacaq qədər, amma artıq dolaşacaq qədər yox. Evdə noutbukdan kolona qoşma üçün çox uzun kabel əksər hallarda ehtiyacdan artıq olur. Avtomobildə isə telefonun yerləşdiyi yerə görə ölçü daha dəqiq seçilməlidir ki, kabel nə dartınsın, nə də hərəkət zamanı dolaşıb narahatlıq yaratsın.
Audio kabelin örtüyü onun nə qədər davamlı olacağını göstərən əsas göstəricilərdən biridir. Yumşaq və elastik örtük kabelin bükülməsinə daha yaxşı tab gətirir, sərt plastik örtük isə tez çatlayıb qırılma riski yarada bilər. Gündəlik çantada daşınan kabellərdə bu fərq daha tez hiss olunur.
Ucluq hissəsi də vacibdir. Kabelin ən çox zədələnən yeri adətən jack və ya RCA ucluqlarına yaxın hissə olur. Orada möhkəmləndirmə yoxdursa, kabel daxildən qopmağa başlayır və səs “gedib-gəlir” vəziyyətinə düşür. Ona görə kabel seçərkən yalnız “qalın göründü” məntiqi yox, ucluğa yaxın hissənin möhkəmliyi və kabelin ümumi elastikliyi də nəzərə alınmalıdır.
3.5 mm audio kabel alanda insanların ən çox səhv etdiyi yer TRS və TRRS fərqini nəzərə almamaqdır. Hər ikisi eyni ölçüdə görünür, eyni girişə taxılır, amma verdiyi funksiyalar fərqlənir. Bu fərq adətən qulaqlıqla danışanda mikrofonun işləməməsi, səsin zəif gəlməsi və ya bir tərəfin “boğulmuş” çıxması kimi hallarda üzə çıxır.
TRS ucluq 3 kontakt hissədən ibarət olur və əsasən stereo səs üçün nəzərdə tutulur: sol kanal, sağ kanal və ümumi xətt. Bu tip kabel daha çox musiqi dinləmə, kolon bağlantısı, avtomobildə AUX ilə səsləndirmə kimi məqsədlərlə istifadə olunur. TRRS isə 4 kontakt hissəyə malikdir və əlavə xətt hesabına mikrofon siqnalını da daşıyır. Telefon qulaqlığı, headset və bəzi noutbuk girişlərində mikrofonun işləməsi üçün bu fərq həlledicidir.
Bir cihazda yalnız TRS gözlənilirsə və TRRS taxılırsa, bəzən hər şey normal işləyir, bəzən isə kontaktlar düzgün oturmadığı üçün səsdə problem yarana bilər. Eyni qayda əksinə də keçərlidir: TRRS tələb olunan yerdə TRS istifadə ediləndə mikrofon tutulmur və istifadəçi bunu kabelin “xarab olması” kimi düşünə bilər.
Mikrofonlu kabel ifadəsi adətən TRRS ucluğa işarə edir. Zəng zamanı danışmaq, onlayn görüşlərdə səs vermək, oyun zamanı headset ilə ünsiyyət qurmaq kimi ehtiyaclarda mikrofon xətti ayrıca tələb olunur. Telefon və planşetlərdə bu daha çox hiss olunur: qulaqlıqdan səs gəlir, amma danışanda qarşı tərəf səsi eşitmir. Belə vəziyyətdə problem çox vaxt qulaqlığın və ya kabelin TRRS dəstəkləməməsidir.
Bəzi istifadəçilər noutbukda da eyni halı yaşayır. Xüsusilə tək kombinə giriş (qulaqcıq + mikrofon) olan modellərdə TRRS uyğunluğu vacib olur. Əgər noutbukda ayrıca mikrofon girişi varsa, TRS kabel ilə səs alınıb, mikrofon başqa girişdən istifadə edilə bilər. Amma tək girişli qurğularda düzgün ucluq seçimi daha önə çıxır.
Uyğunsuz seçim ən çox mikrofon problemi kimi görünür: ya mikrofon ümumiyyətlə işləmir, ya da cızıltılı səs verir. Digər yayğın hal bir tərəfin səsinin zəifləməsi və ya səs balansının pozulmasıdır. Bəzən də səs normal gəlir, amma düymə idarəetməsi olan qulaqlıqlarda düymələr işləməyir. Bu da kontakt xəttlərinin uyğun gəlməməsi ilə bağlı olur.
Avtomobildə AUX istifadə edənlər üçün də bu mövzu aktualdır. Bəzi maşınlarda TRS daha stabil işləyir, TRRS taxılanda isə səs zəifləyə və ya xışıltı yarana bilər. Bu cür hallarda “AUX işləmir” nəticəsinə gəlməkdənsə, kabel ucluğunun tipinə baxmaq daha doğru olar.
Qulaqlıq üçün audio kabel seçimi ilk baxışda sadə görünür: “3.5 mm olsun, işləsin”. Amma praktikada uyğunluq bir neçə detaldan asılıdır və həmin detallar nəzərə alınmadıqda qulaqlıq ya yarımçıq işləyir, ya da ümumiyyətlə gözlənilən rahatlığı vermir. Ən əsas məsələ qulaqlığın hansı tip bağlantı istədiyini bilməkdir: bəzi modellər sadəcə səs üçün nəzərdə tutulur, bəziləri isə mikrofon və düymə idarəetməsi də tələb edir.
Qulaqlığın istifadə olunduğu cihaz da seçimi dəyişir. Telefon, planşet, noutbuk və ya oyun konsolu fərqli giriş quruluşuna malik ola bilər. Bir cihazda mikrofon normal işlədiyi halda, digər cihazda tutulmaya bilər. Bu çox vaxt kabelin TRS/TRRS uyğunluğu ilə bağlı olur. Üstəlik, bəzi noutbuklarda qulaqlıq və mikrofon üçün ayrıca giriş olur, bəzilərində isə tək kombinə giriş olur. Kabel seçərkən bu detalı nəzərə almadan alınan məhsul sonradan “səs var, danışıq yoxdur” problem yarada bilər.
Digər vacib məqam kabelin fiziki davamlılığıdır. Qulaqlıq kabeli ən çox bükülən, dartınan və cibdə qalan kabel növlərindəndir. Buna görə nazik, sərt və ucluq hissəsi zəif olan kabellər qısa müddətdə “gedib-gələn səs” probleminə səbəb ola bilər. Ən çox sıradan çıxan hissə jack ucuna yaxın olan yerdir; həmin bölgə möhkəmləndirilməyibsə, kabel daxildən qopmağa meylli olur.
Səs keyfiyyəti də seçimdə rol oynayır, amma burada gözlənti real olmalıdır. Orta səviyyəli qulaqlıqda kabel dəyişimi möcüzə yaratmır, amma keyfiyyətsiz kabelin yaratdığı xışıltı, səsin zəifləməsi və kontakt itkisi kimi problemləri aradan qaldırır. Xüsusilə qulaqlıqdan gündəlik istifadə edənlər üçün ən önəmli hissə sabitlikdir: səsin kəsilməməsi, balansın pozulmaması, mikrofonun normal işləməsi.
Əgər qulaqlıqda mikrofon və düymələr varsa, kabel seçərkən “mikrofon dəstəyi” məsələsi ayrıca yoxlanmalıdır. Bəzi kabellər səsi ötürür, amma mikrofon xətti olmadığı üçün danışıq işləmir. Digər tərəfdən, bəzi cihazlarda mikrofonun işləməsi üçün TRRS ucluqla yanaşı uyğun standart da önəm daşıyır. İstifadəçi üçün əsas yanaşma budur: kabeli yalnız qulaqlığa görə yox, qulaqlığın qoşulacağı cihazı da nəzərə alaraq seçmək.
Avtomobildə AUX ilə musiqi dinləmək istəyənlərin qarşılaşdığı əsas problem “kabel var, amma səs istədiyim kimi deyil” vəziyyətidir. Burada seçim sadəcə 3.5 mm ucluqdan ibarət deyil. Telefonun çıxışı, avtomobilin AUX girişinin həssaslığı və kabelin keyfiyyəti birlikdə səsin necə gələcəyini müəyyən edir. Uyğun olmayan kabeldə səs zəifləyə, xışıltı arta, bəzi hallarda isə əlaqə yolda hərəkət zamanı tez-tez kəsilə bilər.
Avtomobil istifadəsində kabelin uzunluğu xüsusilə vacibdir. Çox qısa kabel telefona gərginlik verir, giriş yerini “dartır” və hər tərpənişdə əlaqə boşalır. Çox uzun kabel isə həm dolaşıqlıq yaradır, həm də keyfiyyətsiz modellərdə kənar səs toplama ehtimalını artırır. Telefonu harada saxlayacağını əvvəlcədən düşünmək seçim prosesini asanlaşdırır: konsolda, paneldə, tutacaqda və ya qoltuqaltında.
AUX bağlantısında tez-tez gözdən qaçan detal ucluq tipidir. Bəzi avtomobillərdə TRS daha problemsiz işləyir. TRRS taxıldıqda da işləyə bilər, amma bəzən kontaktlar düzgün oturmadığı üçün səs balansı pozula və ya xışıltı yarana bilər. Bu hal “maşın AUX qəbul etmir” kimi görünür, amma səbəb kabelin kontakt quruluşu ola bilər.
Kabelin örtüyü və ucluq hissəsinin möhkəmliyi avtomobildə daha çox əhəmiyyət qazanır, çünki kabel temperatur dəyişkənliyinə, sıxılmaya və tez-tez yer dəyişməyə məruz qalır. Sərt örtüklü kabellər zamanla çatlayıb qopmağa meylli olur. Yumşaq, elastik örtüklü kabellər isə daha rahat istifadə edilir və qırılma riski azalır.
Avtomobildə xışıltı və kəsilmə adətən üç səbəbdən qaynaqlanır: kontaktın boşalması, kabelin daxili zədəsi və ya girişin çirklənməsi. Telefonun jack girişində toz yığılması belə əlaqəni zəiflədə bilər. Eyni şəkildə avtomobilin AUX girişində oksidləşmə və ya kir olduqda səsdə cızıltı yarana bilər.
Kabelin daxili naqili zədələnibsə, səs adətən müəyyən mövqedə “gedib-gəlir”. Telefonu və ya kabeli tərpədərkən səsin dəyişməsi bu problemin tipik əlamətidir. Ucluq hissəsinə yaxın bölgə ən həssas zonadır və avtomobildə istifadə zamanı daha tez zədələnə bilər.
Bəzən xışıltı kabeldən yox, enerji ilə bağlı olur: telefon şarj olunarkən AUX ilə səs ötürüldükdə bəzi maşınlarda kənar səs yarana bilər. Bu halda kabel dəyişsə də problem tam itmir. İstifadəçi belə vəziyyətlərdə əvvəlcə kabeli tək yoxlamalı, sonra telefon şarjını ayırıb səsi yenidən dinləməlidir.
RCA audio kabel daha çox evdə istifadə olunan səs sistemlərində, televizorlarda, musiqi mərkəzlərində, bəzi gücləndiricilərdə və klassik multimedia qurğularında qarşılaşdığımız bağlantı tipidir. Bu kabel adətən iki rəngli ucluqla tanınır: qırmızı və ağ. Qırmızı sağ səs kanalını, ağ isə sol səs kanalını daşıyır. Bu quruluş stereo səs ötürmək üçün nəzərdə tutulub və cihazlar arasında sabit, aydın bağlantı qurmağa kömək edir.
RCA kabeli əsasən “səs çıxışı RCA olan cihaz” ilə “səs girişi RCA olan cihaz” arasında istifadə edilir. Məsələn, televizordan səs sisteminə səs ötürmək, DVD pleer və ya media qurğunu gücləndiriciyə bağlamaq kimi hallarda bu kabel praktik olur. Burada ən vacib məsələ giriş-çıxışların uyğunluğudur: bəzi televizorlarda RCA çıxışı olur, bəzilərində isə yalnız optik və ya HDMI mövcud olur. Eyni şəkildə bəzi səs sistemləri RCA qəbul edir, bəziləri isə yalnız 3.5 mm və ya digər formatları dəstəkləyir.
RCA kabel seçimi zamanı uzunluq və keyfiyyət məsələsi də önə çıxır. Evdə qurğular arası məsafə uzandıqca ucuz kabellərdə xışıltı və zəifləmə görünə bilər. Əgər kabel divar kənarı ilə çəkiləcəksə və uzun müddət yerində qalacaqsa, daha davamlı örtüyə malik variant seçmək daha məntiqli olur.
Jack–RCA kabeli bir tərəfi 3.5 mm (AUX), digər tərəfi isə qırmızı-ağ RCA olan keçid kabelidir. Bu tip kabel ən çox telefon, noutbuk və planşet kimi qurğuları klassik səs sisteminə qoşmaq üçün alınır. Məsələn, evdə olan gücləndiricidə yalnız RCA girişləri varsa, amma musiqini telefondan vermək istəyirsənsə, Jack–RCA kabel bu işi görür.
Bu kabel seçilərkən 3.5 mm ucluğun TRS olması adətən kifayət edir, çünki məqsəd stereo səs ötürməkdir. Mikrofon xətti burada tələb olunmur. Əsas diqqət kabelin keyfiyyətinə və ucluq hissəsinin möhkəmliyinə verilməlidir, çünki 3.5 mm ucluq tez-tez taxılıb çıxarılanda zəif kabellər tez sıradan çıxır.
Jack–RCA kabel istifadə edərkən qurğunun səs səviyyəsini düzgün tənzimləmək də önəmlidir. Telefonun səsini maksimuma qaldırıb gücləndiricidə də səsi çox açmaq bəzən səsin “boğulmuş” çıxmasına səbəb ola bilər. Daha stabil nəticə üçün səs balansı iki tərəfdə də orta səviyyədə qurulmalıdır.
RCA–RCA kabelin hər iki tərəfində qırmızı-ağ ucluqlar olur və əsas məqsəd iki RCA girişli cihazı bir-birinə bağlamaqdır. TV-dən gücləndiriciyə, musiqi mərkəzindən dinamik sisteminə, DVD pleerdən səs sisteminə bağlantı kimi hallarda bu kabel istifadə edilir. Əgər hər iki tərəfdə RCA portları varsa, adapterə ehtiyac qalmır və bağlantı daha sadə olur.
Bu tip kabel daha çox sabit quruluşlarda istifadə olunur: qurğular bir dəfə qoşulur və uzun müddət yerindən tərpənmir. Buna görə kabelin örtüyü, ucluqların oturuşu və naqilin keyfiyyəti uzunmüddətli rahatlıq üçün vacibdir. Həmçinin qırmızı-ağ ucluqların düzgün qoşulması stereo balans üçün önəmlidir; qarışdırıldıqda səs kanalları yer dəyişir, bu da bəzi məzmunlarda hiss edilə bilər.
Audio kabeldən gələn xışıltı, cızıltı və ya səsin arabir itməsinin səbəbi çox vaxt “kolonka xarabdır” və ya “telefon problem edir” kimi düşünülür. Əslində isə bu problemlərin böyük hissəsi kabelin ucluqları, daxili naqili və cihazın giriş-çıxış hissəsi ilə bağlı olur. Xüsusilə kabeli tərpədəndə səsin dəyişməsi, bir tərəfin gedib-gəlməsi və ya səsin zəifləməsi ən tipik əlamətlərdəndir.
Bu cür problemlər bəzən birdən ortaya çıxır, bəzən də yavaş-yavaş artır. Kabel uzun müddət çantada bükülü qalırsa, avtomobildə sıxılırsa və ya ucluq hissəsinə tez-tez yük düşürsə, kontakt nöqtələri zəifləyə bilər. Digər tərəfdən, cihazın girişində toz yığılması da eyni effekt yaradır: kabel normaldır, amma port çirkli olduğu üçün səs stabil gəlmir. Buna görə problem olanda təkcə kabeli yox, kabelin taxıldığı yeri də yoxlamaq vacibdir.
Kontakt boşluğu o deməkdir ki, 3.5 mm jack və ya RCA ucluq portun içində tam oturmur, çox az hərəkətdə əlaqə zəifləyir. Bu hal ən çox “səsi itir, tərpədəndə düzəlir” kimi görünür. Bəzən də səs gəlir, amma xışıltı üstündən eşidilir. Portun içində toz, tiftik və ya oksid qatının yaranması əlaqəni zəiflədə bilər.
Oksidləşmə xüsusilə RCA ucluqlarda daha çox rast gəlinir, çünki uzun müddət taxılı qaldıqda metal səthdə nazik qat əmələ gələ bilər. Bu zaman səs “boğulur”, xışıltı artır və bəzən bir kanal tam itir. Sadə üsulla portu və ucluğu təmizləmək çox vaxt problemi azaldır, amma ucluq səthi artıq yeyilibsə, kabeli dəyişmək daha məqsədəuyğun olur.
Kontakt boşluğu həm də uyğunsuz ucluqdan qaynaqlana bilər. Məsələn, bəzi girişlər TRS ilə daha stabil işləyir, TRRS taxıldıqda isə əlaqə həssas olur. Belə hallarda kabel “xarab” deyil, sadəcə uyğunluq zəifdir.
Kabelin daxili naqili zədələnəndə problem çox vaxt müəyyən mövqedə özünü göstərir. Kabeli qatlayanda, ucluq hissəsinə yaxın yerdən tərpədəndə səs gedib-gəlirsə, daxildə qopma ehtimalı yüksəkdir. Xaricdən kabel bütöv görünə bilər, amma içəridə naqil artıq zəifləyib.
Ən riskli yer ucluğa yaxın hissədir. Telefonu cibə qoyub kabeli dartmaq, avtomobildə kabeli oturacaqla sıxmaq, çantada kabelin küncdə qapalı qalması bu zədələnməni sürətləndirir. Bu tip zədə yarananda bəzən yalnız bir kanal itir (məsələn, sağ tərəf səs vermir), bəzən də ümumi səs kəsilir.
Daxili naqil zədəsi olanda təmizləmə və port yoxlaması fayda vermir. Bu vəziyyətdə daha davamlı örtüklü, ucluq hissəsi möhkəmləndirilmiş kabel seçmək uzun istifadə üçün daha uyğundur.